Kijk, en het feit dat hij dat niet eens gecheckt heeft is eigenlijk best wel zielig. Horen wij daar “schreeuwen om het schreeuwen?” Ik zie hem al zitten, ‘s avonds laat in zijn studiekamertje, nadenkend over wat hij deze week weer kan doen om voor een relletje te zorgen.

pf. In Bakel noemen we dit soort mensen “schreeuwertjes,” die bij een specifiek, niet nader te benoemen publiek, zieltjes winnen. Anderen noemen het populisme, ik noem het vooral “een beetje zielig.”