In aansluiting op succesvolle eerdere Open Source Artsprojecten van Incubate, is er nu ook Open Source Poetry. De opzet is even simpel als bij de andere projecten: Wij bieden een podium aan iedereen die mee wil doen. Elke inzending wordt gepubliceerd op het blog. De volgende 5 gedichten zijn van Paul Boegveld, Von Solo, Anne van Winkelhof, Paulette van Erven en Petra Hermans.

Nachtlicht

als ik je stem hoor
dan voel ik
dan voel ik de leegte van mijn gedachten
die verzinkt
zwaarder dan met lood beneveld licht
zachtjes fluistert het laatste van de nacht
daar sluimert haar uit stilte geboren kracht
het zien van dit nachtelijk licht doet mij behagen
jij, o jij, kan de oppervlakte niet verdragen

Paul Boegveld

iPhone

Haat vinger flitsen
Over het display
Dezelfde vingers
Waar de ook haar slipje mee naar beneden doet
Op de WC

De vingers bepalen wat er verschijnt
Op de iPhone
En wat er verdwijnt
Met een piep- of kliktoon

Ze weet hoe laat het is
Op elke plek ter aarde
Ze weet hoeveel reacties ze op haar twitjes krijgt
En schat ze op haar waarde

Een waarde zonder betaling
En een waarde zonder doel
2000 vrienden op Facebook
En toch zo’n hol gevoel

Gaaf
Ze heb ook zo’n nieuwe G4
Ze is wel ergens,
Maar niet nu en hier
Ze zweeft ergens
Via de WIFI
Haar GPRS
En een app of zes
Naar Nergenshoven
Tot de LEDjes doven

Als ze wakker wordt
Is de kamer virtueel
De wereld zit in het toverdoosje
Dat ze met haar vingers
Tot ze klaarkomt
Streelt
En de rest van de dag
Weer met haar iPhone speelt

Von Solo

In de disco

Kom vandaag dan gaan we morgen samen naar Frankrijk en mag jij bij mij achter op de fiets en zullen we zien dat het gras daadwerkelijk groener is aan de overkant en drinken we wijn eten we kaas plassen we in de buitenlucht vrijen we in een weiland en gaan we fietsend door naar Parijs en ik en jij bij mij achterop zoals het hoort en lijkt alsof we op huwelijksreis zijn wij samen boven springen naar beneden en ik en jij achterop bij mij zoals et hoort en lijkt alsof we meer doen dan leven zullen we mensen tegenkomen die zeggen ‘goh wat zijn jullie een leuk stel’ en zeggen we bedankt allebei met blosjes op onze wangen van het goede leven en ik en jij achterop bij mij zoals het hoort en lijkt alsof we nooit meer hoeven te wachten fietsen we maar door totdat we liggen in het groenste gras en ik tegen jou zeg ‘wat is het fijn hier’ en jij dan ‘ik wil hier nooit meer weg bij jou in het gras zo groen als ik het nooit eerder heb gezien’ en ik en jij bij mij achterop zoals het hoort en lijkt alsof we gelukkig zijn.

Uit de disco, mijn kont op zijn bagagedrager, vraagt hij mij ‘hoe heet je eigenlijk?’

Anne van Winkelhof

Beat

Je bijt me en zwaait met armen
me uit huis vol housemuziek
waar meer armen me zwaaien
te gaan voor de laatste beat

eindigt, me lief te hebben
Je zou me geven liefde
van mijn leven
Nog even

Vol met armen zwaaien-
de housemuziek mensen
me uit voor de laatste beat
eindigt in een opmaat

Hard bijtende mensen
Je bijt me op de maat
Van de beat die gaat
Als een locomotief
Oh, mijn lief-
de van het leven

Geef me nog even
Wat beat.

Paulette van Erven

Wilde Waarheid

Ik weet niet
of ik iemand
van veel woorden ben.

Ik weet alleen
dat de woorden als vanzelf
vloeien uit mijn pen.

Als ik haar oppak
ontbloot zich warempel
de Wilde Waarheid die ik ken.

Petra Hermans